[S-Fic] 1827 ผู้ชายอันตรายหมายเลข 18

posted on 05 Mar 2011 23:40 by puipui18 in Fiction

กรี๊ดค่า กรี๊ดดดดดดดดด (ขอกรี๊ดหน่อยเถอะ เดอะสตาร์ปีนี้เค้าแจ่มจริงๆ)

ตั้งใจไว้ว่าจะมาอัพหลังสอบปลายภาคเสร็จ แต่ไปๆ มาๆ กลับมาอัพหลังสอบอาทิตย์นึง

ก็แหม งานมันยุ่งนี่นา (ไหนจะทัศนศึกษาเอย สอบเก็บคะแนนเอย เรียนซ่อมเอย ยุ่งจนไม่มีเวลาพักเลยอ่ะ)

แต่วันนี้ได้พักแล้วค่ะ เลยจะเอาฟิคมาลง

เป็นฟิคเรื่องแรกในชีวิตของ จขบ. เลยค่ะ

ดีไม่ดียังไงก็ช่วยคอมเม้นต์ติชมด้วยนะคะ จะได้เอาไปแก้ไขและมีกำลังใจแต่งเรื่องต่อไปค่ะ

Short fic 1827 ผู้ชายอันตรายหมายเลข 18

Rate : ไม่รู้ค่ะ หนูกำหนดไม่เป็น

-1-

"แฮ่ก..แฮ่ก...เหนื่อยจริงวุ้ย >3<;;; เจ้าบ้ารีบอร์น นึกยังไงถึงอยากจะกินเค้กร้านหน้าสถานี ...แฮ่ก ทำให้เราต้องถ่อปั่นจักรยานไปไกลขนาดนั้นเพื่อไปดูว่าวันนี้ร้านมันปิดเนี่ยนะ แฮ่กๆๆ ...คอยดูเถอะ กลับไปจะคิดบัญชี ฮึบ..ฮึบ >^<;; " เสียงบ่นกระปอดกระแปดสลับกับเสียงหอบของเจ้าห่วยสึนะขณะที่กำลังปั่นจักรยานขึ้นเนินสูงชัน

เป็นธรรมดาที่มีขึ้นแล้วก็ต้องมีลง เจ้าห่วยนึกสนุก รีบเร่งสปีดปั่นลงเนินอย่างรวดเร็ว

ฟิ้ว~~~

และมันก็เป็นคราวซวยของสึนะในขณะที่กำัลังสปีดลงเนินอยู่นั้น ก็บังเกิด(?)บุคคลลึกลับ - - ; เดินออกมาจากซอยข้างหน้า เจ้าปลาทูน่าร้องเสียงหลง จะเบรกก็เบรกไม่อยู่เพราะรถมันเร็วเกิน รถจักรยานที่พุ่งลงเนินอย่างรวดเร็วจึงชนเข้ากับผู้เคราะห์ร้ายเข้าอย่างจัง และ..

โครม!!!!! (เกิดเป็นโกโก้ครั้น <---- ซะที่ไหนกันเล่า ไอ้บ้า >[]< *)

"อูย.. เจ็บๆๆๆๆๆ T.T อ๋า จริงสิ เมื่อกี้ชนคนนี่นา" เมื่อนึกขึ้นได้สึนะรีบตะกายไปดูผู้เคราะห์ร้าย ทันทีที่เห็นหน้าผู้เคราะห์ร้ายชัดๆ เจ้าปลาห่วยถึงกับร้องออกมาไม่เป็นภาษาเลยทีเดียว

"อี๊!!!!!!! คุณฮิบาริ๊~~~~" อ่า... เริ่มเห็นสวรรค์รางๆ แล้วล่ะ แม่จ๋า หนูคงไม่ทันได้ลาแม่แล้วล่ะ T^T

"นาย! ซาวาดะ สึนะโยชิ โทษฐานที่บังอาจขี่จักรยานมาชนฉัน ต้องขย้ำให้ตาย!!!" รังสีอำมหิตแผ่ซ่านพร้อมกับมือที่เตรียมจะชักทอนฟา อาวุธคู่ใจออกมา แต่แล้วก็ต้องชะงักค้าง มือซ้ายเอื้อมมาจับแขนขวาของตนเองด้วยสีหน้าเจ็บปวด

"คะ...คุณ ฮิบาริ ข.. แขนหักเหรอครับ" ตายแล้ว สึนะเอ๋ย ชนเค้าไม่พอยังทำแขนเค้าหักอีก ไม่ตายก็ตายล่ะงานนี้ TTTOTTT

"ซาวาดะ สึนะโยชิ นายต้องรับผิดชอบในสิ่งที่นายก่อไว้" สายตาดุดันถูกส่งมาพร้อมกับน้ำเสียงที่ได้ยินแล้วหนาวไปถึงขั้วหัวใจ

"TT^TT" เจ้าห่วยสึนะน้ำตาไหลพราก

"นายทำให้ฉันแขนหักจนปฏิบัติงานไม่ได้ เพราะฉะนั้นนาย..." เตรียมจองศาลาได้แล้วล่ะเจ้าห่วยสึนะ

"...ต้องมารับใช้ฉันจนกว่าแขนฉันจะหาย!!!"

to be continue.....

(อยากเขียนคำนี้มานานแล้ว > <)

อาจสั้นไปนิด แต่ก็ขอบคุณที่อ่านมาจนถึงตรงนี้ค่ะ

คืนนี้ฝันดีค่ะ บ๊ายบี~~

puipui18

5/03/54